Volg ons op:

Ik ben iemand die zich niet makkelijk aan iets ergert. Sterker nog, ik vind het vaak verspilde energie. Toch grijp ik dit podium graag aan om mijn irritatie kenbaar te maken over een fenomeen dat we allemaal kennen. Het is er altijd saai, je zit er langer dan je vooraf gepland had en het leesvoer is er altijd verouderd…‘de wachtkamer’. Zet je sollicitant niet in de wachtkamer!

De kans dat we er vaker en langer gaan zitten is helaas wel aan het toenemen. Er is namelijk een tekort aan personeel in de zorg. En door de vergrijzing zal dit alleen maar toe nemen. Ironisch genoeg zorgt deze vergrijzing ook weer voor meer klandizie in de ouderenzorg. Dus nog minder mensen voor nog meer werk. Tijd voor de zorgsector om mee te doen aan de ‘war on talent’.

Toen bedacht ik mij opeens dat dus niet alleen patiënten plaatsnemen in de wachtkamer. Uit ervaring weet ik dat ook sollicitanten hier mogen plaatsnemen tot ze opgehaald worden voor het sollicitatiegesprek. Na een telefonische kennismaking is dit het eerste moment waarop je als kandidaat een indruk vormt van je nieuwe werkgever. Met de strijd om gekwalificeerd personeel in mijn achterhoofd kan ik beter zeggen dat dit het eerste moment is waarop jij als organisatie jezelf kan verkopen aan de mogelijk nieuwe collega.

Optimaliseer jouw candidate experience met onze whitepaper!

Download direct de whitepaper

Maar stel je nu eens voor. Je komt als sollicitant op gesprek en meld je keurig bij de receptie. Die belt de zorgmanager op, waarna je plaats mag nemen in de wachtkamer. Op de achtergrond hoor je een melodietje dat eerder op je zenuwen werkt dan je geruststelt. De blaadjes uit De Leesmap blijken van 6 maanden terug te zijn en om je heen zitten patiënten te zuchten en te steunen. Niet echt bevorderlijk voor de ‘candidate experience’. Wel een eerlijke kennismaking met de doelgroep. Dat dan weer wel.

Al met al worstel jij jezelf door het theater van de wachtkamer heen en begint het sollicitatiegesprek. Hulde voor je gesprekspartner want die vertelt zo enthousiast dat dit aanstekelijk werkt. Het uur vliegt voorbij en aan het einde van het gesprek spreek je uit dat je graag op vervolggesprek komt. Ook je gesprekspartner is enthousiast, maar moet dit wel eerst bespreken met een collega. Laat die nu net met vakantie zijn en die moet toch echt mee beslissen. De zorgmanager geeft je een hand en zegt: “Je hoort over twee weken van me wat het vervolgtraject wordt”. En ondanks dat je thuis je eigen muziek op kan zetten, het leesvoer up-to-date is én er geen patiënten om je heen zitten, zit je weer in die vervelende wachtkamer.

Weg enthousiasme.

zet je sollicitant niet in de wachtkamer

Interessant?

Meer weten over dit onderwerp? Kom in contact met FairSterk